‘Ik schrik van je als je zegt dat ik de morele paniek creëer als ik die haatprediker niet in dit land wil. Ik ben toch zeker niet het probleem. Het is toch heel duidelijk zo’n prediker die zo’n haatdragende boodschap verkondigt?’

‘Ik wil je eigenlijk helemaal niet laten schrikken. Tegelijk gun ik ons zó’n andere vorm van emancipatie-initiatieven. Dat duwen tegen andersgezinden, dat gericht zijn op sociale acceptatie. Alsof de sleutel bij de Ander ligt.’

Deel 1: Het probleem rondom slachtofferschap

Terugluisteren: op zondag 28 april 2019 sprak Anna Tijsseling in Onvoltooid Verleden Tijd, een programma van de VPRO over een haatprediker die aankondigde 25 mei 2019 naar Amsterdam te komen...

‘Ik word er zelfs een beetje verdrietig van, geloof ik. Wij moeten veranderen? Moeten ‘wij’ niet al genoeg in deze homofobe samenleving? Ik dacht dat jij er één van ons was.’

‘En ik ben er ook één van ons. Wat ik te zeggen heb, zeg ik uit ‘love for my people’, zoals Hannah Gadsby dat zo mooi zegt in haar voor 99% prachtige Nanette. Ik zeg dit niet om je af te kammen, of je in je hemd te zetten, of je op enigerlei wijze het gevoel te geven dat je niet voldoet. Ik zie alleen iets, waarvan ik hoop dat jij er ook naar wilt kijken.’

‘Hoe moet ik daar ruimte voor maken als jij volhoudt dat ik die morele paniek veroorzaak? En nou is Nanette ineens niet 100% cool?’

‘Bijna 100% cool, vind ik. Wat te doen? Zullen gewoon even kijken of we voorbij gehakketak kunnen komen?’

‘Gehakketak…’ [zucht]

‘Weet je: voor mijn gevoel zijn we als lhbtqi-beweging een doodlopende straat ingelopen, zijn we vastgelopen. ‘Beter ten halve gekeerd, dan ten hele gedwaald,’ zeg ik mezelf keer op keer.’

‘Ja, zie. Echt. Er is níks voor nodig om mij op de kast te krijgen, Anna. ‘Gedwaald’! Ben ik dat in jouw ogen? En wie ben jij dan: de reisleider?’

‘Oi… ja… taal geeft zo’n gedoe ergens. Ik claim niets van dat al. Ik wil een vraag opwerpen, en open en benieuwd onderzoeken wat er gebeurt als we dat duwen tegen andersdenkenden gewoon eens even niet doen. Wat gebeurt er dan, wat kan er dan ontstaan? Maar ik zie aan je ogen dat je je afsluit. Voel je je pissig?’

‘Haha. Oké. Nou. Sjonge. Voor mijn gevoel staat er kennelijk echt iets heel wezenlijks op het spel.’

‘Er staat ook iets wezenlijks op het spel. Mensen houden niet van verandering. En toch is verandering de enige constante.’

‘Luister, An, als je met tegeltjeswijsheden gaat komen, dan laten we dit gesprek beter zitten, hoor. Die mafketel waar we van jou geen aandacht aan mogen besteden, weet je wat voor schade hij kan doen voor jongeren in religieuze gemeenschappen waar zijn boodschap resoneert?’

‘Ja, en met een beetje pech, kan die mafketel straks zijn boodschap aanprijzen met ‘goedgekeurd door de Nederlandse rechter!’ als dit direct over een juridische boeg wordt gegooid.’

‘Wat hadden we dan moeten doen? Die man maar gewoon laten komen, en hem geen aandacht geven?’

‘Weet je, de vraag gaat voor mij helemaal niet over deze man als zodanig. Als we bezig blijven met te happen elke keer als er een mafketel naar ons land afreist, dan kost dat bakken energie zonder dat het effectief iets oplevert. We blijven draaien in hetzelfde kringetje.’

‘Ik vind het echt super kwetsend dat jij die Drama Driehoek van stal haalde, joh. Hoe haal je dat in je hoofd, joh?’

Wordt vervolgd….

Deel 2: Een andere manier van kijken